پتیاره

« پتیاره » به معنای « ضد و مخالف » نیز بر اضداد و بدهایی اطلاق می گشت که اهریمن بر ضد آفریدگان هرمزدی پدید آورده است . امروزه برای به دشنام خواندن « زن سلیطه » و تصور تجسم یافته « جهیکا » ( واژه ای زشت و زننده که آوردن آن قبیح است =دختر اهریمن و شیطان مادینه سرکش )  به کار می رود .

در اردیبهشت یشت آمده است : منظور از پتیاره جنس دوپا ، مردمان شریر و خبیث می باشد .

..............................................

پتیاره : در پهلوی « پتیارگ » (= patyarag  ) در معنی  « دیو ، گزند و آسیب سترگ » به کار می رود . « پت » پیشاوند است به معنی « ضد »  (= پاد و پا ، در پارسی ) که از « پئتی » اوستایی برآمده است . ستاک واژه در اوستایی « آر » است به معنی « جنبش و رفتار » ؛ پس معنای بنیادین پتیاره هر آن چیزی می تواند بود که جهان را از گردش و گرایش به سوی راستی و « اشا » باز می دارد و در این رفتار ، درنگ و گسست در می افکند . « پتیاره » واژه ای است ویژه و « فنی » و کم کاربرد ؛ از این روی در ریخت کهن تر خود مانده است . 

به شاه گرانمایه گفت ارنواز

که : « بر ما بباید گشادنت راز

توانیم کردن مگر چاره ای

که بی چاره ای نیست پتیاره ای »

نامه باستان   دکتر کزازی